MP Juris is erg actief rond Tibet. Hij is lid van de WPCT, the ‘World Parliamentarians’ Convention on Tibet’. Dit is een entiteit die georganiseerd wordt door het Tibetaans Parlement in Ballingschap en die parlementsleden uit heel de wereld samenbrengt. De conventie bestaat sinds 1994 en kwam dit jaar voor de negende keer samen in Tokio.
Juris is tevens ‘co-chair’ van IPAC, de ‘Interparliamentary Alliance on China’ (
https://www.ipac.global/). Die verenigt parlementairen uit democratische landen om samen actie te ondernemen tegen het steeds autoritairder en repressiever optreden van Xi Jinping in China en zijn internationale expansiedrang. Zij zien die evolutie als een bedreiging voor het voorbestaan van onze democratische rechtstaten.
Voor het Belgische Parlement zetelt
Onze gespreksonderwerpen gingen dus niet enkel over de situatie in Tibet — die overigens heel veel gelijkenissen vertoont met wat de Baltische staten meemaakten tijdens de Sovjet bezetting — maar ook over de geopolitieke en economische expansiedrang van China en de dreiging die hiervan uitgaat voor onze democratieën.
Het toeval wil dat net deze ochtend een veelzeggende foto in de media verscheen waarop Xi breedlachend geflankeerd werd door Poetin en de Noord-Koreaanse despoot Kim Jong-un. Geen commentaar nodig.
Toen we voor de ingang van de Saeima (parlement) een foto namen, kwam parlementslid Leila Rasima nog toegesneld. Zij zit ook in de parlementaire Tibet Support groep, maar kon wegens andere verplichtingen niet deelnemen aan onze bijeenkomst.
In de namiddag troonde Jānis me mee naar het Stadhuis van Riga, waar we een gesprek hadden met Raadslid Ģirts Lapiņš. Hij steunt de Tibetaanse zaak vanuit zijn nationalistische overtuiging dat alle volkeren recht hebben op zelfbeschikking.
Verder legde Ģirts de werking van het stadsbestuur uit. Riga heeft 600.000 inwoners, d.w.z. dat een-derde van de 1,8 miljoen Letten in de hoofdstad woont. Vijfendertig procent van de bevolking is echter van Russische afkomst en koestert nog steeds sympathieën voor Rusland en zijn bondgenoot China. Zij steunen het Tibetbeleid van Xi. Daarom is het soms moeilijk om met de resterende 65 procent Letten een meerderheid te vinden voor pro-Tibet acties. De prioriteiten liggen bij alle politieke partijen immers anders.
Ik vroeg of Riga, in navolging van de Litouwse steden Vilnius en Kaunas, een ‘Tibet Square’ zou kunnen inrichten in de stad. Ģirts zei dat dit voorlopig moeilijk lag omdat er nog veel Letse personaliteiten op de wachtlijst stonden voor een straatnaam, maar hij nam het voorstel mee voor de toekomst.
Met betrekking tot het uithangen van de Tibetaanse vlag op politiek belangrijke data voor Tibet, was het het algemeen beleid van de stad om zo min mogelijk vlaggen uit te hangen, met uitzondering van, uiteraard, de vlaggen van Letland, Riga en de EU. Het was dan ook voor die drie vlaggen dat de foto genomen werd, met het kleine Tibet vlaggetje in de hand.
Mijn dank aan Jānis dat hij, ondanks zijn drukke agenda, tijd heeft gevonden om deze afspraken te regelen.
