3-4 september: bezoek aan 2 Tibetaans-Boeddhistische centra
1) Ganden Centrum
Woensdag om 18u30 uur was ik afgesproken met Oskars in het Boeddhistische Ganden meditatiecentrum (http://ganden.lv), dat deel uitmaakt van FPMT, het netwerk van de ‘Foundation for the Preservation of the Mahayana Tradition’. Dat behoort tot de Gelug traditie. Het O Sel Ling centrum waar ik ’s winters vrijwilligerswerk ga doen behoort daar ook toe.
Oskars stond me al op straat op te wachten. De meditatiesessie begon pas om 19 uur, wat ons de gelegenheid bood gedurende een half uurtje van gedachten te wisselen bij een kopje thee.
Ganden wordt gerund door 4 à 5 trekkers en er komen een 15 à 20-tal regelmatige beoefenaars. Ze organiseren ook regelmatig cursussen die gegeven worden door Lama’s of leraars binnen het FPMT netwerk.
Het centrum bestaat sinds 2004. Het werd opgericht door Uldis Balodis, een Let die verschillende jaren doorbracht in het Kopan Klooster van Lama Yeshe en Lama Zopa in Nepal. Lama’s Yeshe en Zopa waren de twee oprichters van FPMT.
Elke woensdag houdt het centrum een geleide meditatie die open staat voor iedereen, mits aanmelding. Een gelegenheid om kennis te maken met de Boeddhistische leer en filosofie. Inese leidde de sessie van vanavond omdat Rita, die dit normaal voor haar rekening neemt, later moest werken vandaag.
Na de sessie had ik ook nog een fijn nagesprek met Rita.
Ganden Center
2) Riga Drikung Ngaden Choling Centrum
Ik moest even zoeken om het centrum te vinden. Ik zag op hun website dat het zich aan een binnenkoertje bevond, maar ik was een ingang te vroeg binnengestapt. Na een ‘help’ telefoontje kwam Jekaterina me halen.
In de doolhof van Tibetaans-boeddhistische tradities vind ik voorlopig ook moeilijk mijn weg. Bij deze Drikung sangha werd het nog een schepje ingewikkelder.
Drikung behoort tot de Kagyu traditie, een van de vijf grote Tibetaanse tradities. Ik dacht dat Kagyu onder de leiding stond van de Karmapa, maar die blijkt alleen de Karma-Kagyu school te leiden. Drikung is een van acht kleinere Kagyu lineages en heeft momenteel twee ‘lineage holders of ‘Drikung Kyabgöns’: de 8ste Drikung Kyabgon Chungtsang, die in Tibet verblijft, en de 7de Drikung Kyabgon Chetsang, die gevestigd is in India en meer gericht is op het Westen. Die dubbele lijn bestaat al vele eeuwen.
Het centrum in Riga is slechts enkele maanden geleden naar deze locatie in Ģertrūdes iela 103A verhuisd. Voor hen huisde hier een Indisch Feng Shui en Ayurvedisch centrum. Energetisch zal het hier dus zeker goed zitten.
Het Drikung centrum heeft ruim 50 beoefenaars en organiseert om de twee maanden een cursus.
Een bloeiende en groeiende gemeenschap.
Riga Drikung Ngaden Choling Centrum: Jekaterina’s, Jelena en ik
Voordat alle plannen verwezenlijkt zijn zal nog meerdere jaren werk verzet moeten worden op de site. Momenteel staat er een geïmproviseerde gompa (tempel en meditatieruimte) in een grote tent. Daar zal in de toekomst een gebouw moeten verrijzen. Verder plant men links en rechts van de stupa een vijver: één in de vorm van de maan (vrouwelijk element), de andere in de vorm van de zon (mannelijk element).
Nu bevindt er zich al een rond vijvertje waarin nog een beeld komt van Padmasambhava, alias Guru Rinpoche, de monnik die omstreeks de 8ste eeuw het Boeddhisme naar Tibet bracht.
Voor de vrijwilligers staan er de nodige voorzieningen om er te kunnen verblijven: een voorlopige sanitaire voorziening, een keukentent en een aantal gewone tenten om in te overnachten.
Ik mocht in een van die tenten overnachten en nam ’s avonds deel aan de dagelijkse teaching door Namkha Gyatso Rinpoche.
Wat een toeval! Het was mijn tweede, opnieuw ongeplande en onvermoede ontmoeting met hem. In 2022, tijdens mijn fietstocht voor Tibet door Spanje en Portugal, zat ik even te rusten op een terrasje voordat ik zou beginnen aan de beklimming van de Granatilla pas naar Cabo de Gata. Plots remde een wagen vrij heftig en draaide de parking op. Tot mijn verbazing stapten er drie monniken uit in hun wijnrode gewaden. Ze waren op weg naar hun Namkha Dzong klooster in Bedar, Almería en Namkha Rinpoche had mijn geparkeerde fiets met Tibetaanse vlaggetjes opgemerkt. Nadat ik hem een flyertje van mijn project had overhandigd — een fondsenwerving voor de educatieve afdeling van het Tashi Lhunpo klooster in Bylakuppe — kreeg ik meteen een donatie toegestopt.
Dat was nu ook het geval. Toen we vrijdagochtend poseerden voor de afscheidsfoto, kwam er weer een goed gevulde briefomslag mijn richting uit voor het SEE Leren project van EdCamp Ukraine. Ik ben de Rigdzin gemeenschap heel dankbaar voor hun gastvrijheid, vrijgevigheid en toewijding aan hun project en hoop hier ooit als vrijwilliger terug te keren om ook een bijdrage te leveren.
