Doneer

Compassion Rising Tour 2025: Polen (Deel 1)

Duitse grens bij Rütenbrock

alle foto's Polen (Deel 1)

26 juli: Kamminke-Międzyzdroje (23km)

Vlak na Camping Kamminke bereikte ik de Duits-Poolse grens al bij een smal kanaaltje. Aan de overzijde van het houten bruggetje stond een Poolse gendarme, blijkbaar niet om te controleren want ik werd met een brede glimlach onthaald.
In Świnoujście deed ik enkele aankopen en wisselde ik złoty’s. Even een onaangenaam moment: twee pinautomaten weigerden mijn kaarten?!
Ik zocht een automaat bij een bank en oef, daar lukte het wel.
 
Wat me opviel in deze eerste Poolse stad:
De fietspaden hadden hier geen lastige borduurtjes bij kruisende zijstraten. Ik hoop dat dit zo blijft. In Duitsland was het steeds stoepje af/stoepje op.
Sigarettenpeuken worden zonder enige gène op straat gegooid.
Alles is redelijk rommelig en onordelijk, ook de winkelschappen in de supermarkt.
Voordringen aan de kassa lijkt ook normaal.
De mensen zijn niet gehaast, het winkelpersoneel ook niet.
De namen van steden zijn niet te onthouden.
De veerboot van Świnoujście was gratis. Het fietsveertje in Kamp kostte 13€, de prijs van een camping.
Alles is hier goedkoper.
Tentkamperen is hier nog populair: een grote tentenweide van 300×80 meter liep op 2 uurtjes goed vol.
De camping heeft een goed uitgerust keukentje met koelkasten, microgolf, gasfornuis, bestek…. Waarschijnlijk wegens de vele tentkampeerders.
Transistorradiootjes zijn hier nog heel populair.

Eurovelo 10 naar Forest Camp Międzyzdroje

Wat de route betreft: het werd maar een kort ritje. Na mijn oponthoud in Świnoujście volgde ik de Eurovelo-10 Oostzeeroute, voor het grootste gedeelte over een grove grindweg door een bos. Geen snel parcours…. Het laatste stuk tot Międzyzdroje liep vlak naast het strand van de Oostzee, gescheiden door enkel een smalle doorkijkbare bosstrook. Heerlijk fietsen!

In Międzyzdroje waren enkele campings. Ik keek hoe ver de volgende zou zijn: 25 km, vnl. door bossen. Met mogelijk slechte zandwegen in het verschiet zag ik het niet zitten om daar om 15:30 nog aan te beginnen, en ik checkte in bij Forest Camp Międzyzdroje, een camping achter het dorp en wat rustiger dan de strandcampings.

Toen ik rond 20 uur te voet terugkwam van de supermarkt zag ik witte walmen boven de camping hangen. Bij de receptie gaven ze me een papiertje dat er vanaf 19:30 met muggenverdelger zou gespoten worden en dat iedereen verzocht werd tijdelijk in het kampeermiddel te blijven of het terrein even te verlaten. Dat lijkt me niet erg ecologisch en gezond…. Ander land, andere normen.

Tentenweide Forest Camp Międzyzdroje

Ontdek ons nieuwe goede doel

27 juli: Międzyzdroje - Niechorze (51,5 km)

Iets langere rit vandaag omdat ik onderweg minder oponthoud had.
Eerst een 10-tal km vrij traag over een grove grindweg en verhakkeld asfalt door het Narodowy National Park (2,5€ inkom). Dat lijkt me een oerbos zoals het Zoniënwoud in Brussel te zijn. Een prachtig loofbos met majestueuze bomen.

Daarna over een prima fietspad naast de kustweg, met bosrijke stukken afgewisseld met superdrukke badstadjes. Overal winkeltjes met Chinese strandbrol, fast food eettentjes, ijssalons, kermisgedoe en veel flanerend volk. De Polen houden blijkbaar van hun kust.

Bij Pobierowo passeerde ik twee gigantische hotel resorts, maar al bij al valt dit hier nog mee. Waarschijnlijk zijn hun zomers te kort om echt rendabel te zijn.

In de stadjes ging het traag omdat fietsers en flaneerders de weg moesten delen. De wandelaars hadden niet veel oog voor fietsers. Veel grote families die de hele breedte in beslag namen. De afwisseling bos-drukke badstad was wel fijn vandaag, maar of ik dat Oostkust fietsregime plezant zal blijven vinden tot in Gdansk (nog 350 km) is wel de vraag.

Het was mooi en warm weer vandaag. Voor Niechorze zag ik een gezellige, rustige minicamping. Zoveel aangenamer dan die megagrote, lawaaierige strandcampings en dus draaide ik er binnen en ging nog eens lekker zwemmen in de zee. Daarna kon ik drogen op het strand, want het was nog warm genoeg. Bij warm weer is dit 🏊 🏖️  al een goede reden om aan de kust te blijven fietsen.

Strand bij Dziwnow

28 juli: Niechorze-Ustronie Morskie (57km)

Ter compensatie van de vele badstadjes gisteren namiddag kreeg ik vandaag  de hele ochtend natuur voorgeschoteld. Meer dan 2 uur non-stop door een uitgestrekt dennenbos over goede grindpaden. Heerlijk zen fietsen, al wordt het pad druk befietst, ook door dagtochtfietsers. Het valt me op dat elektrische fietsers hier nog in de minderheid zijn. Zelfs veel bejaarde fietsers rijden nog op spierkracht.
Na die lange natuurtocht was het vissersstadje Mrzezyno een fijne rusthalte.

Op de kade van de Rega rivier waren de vissers druk bezig met het ontwarren van hun netten, waarna ze die in plastic bakken opborgen.

De monding van de Rega is afgedamd. Boten kiezen via een zijuitgang aan de strandkant het wijde sop. Vanaf ‘s middags zwol de wind plots aan naar Beaufort 5, maar gelukkig voor mij kwam hij nog steeds uit een gunstige richting.

Visser aan de Rega rivier

Na Mrzezyno volgden er opnieuw veel kilometers naast de kustweg. Op deze strook waren wel veel nieuwe grote urbanisaties in aanbouw. Het is hier wel erg druk in de zomer, maar ik hoop dat de Polen hun hand toch niet aan het overspelen zijn met zoveel beton langs de kust.
 
Het laatste stuk voor Ustronie Morskie verliep over een smalle landtong met links de woeste zee en rechts een moerasgebied.
 
Wegens de stormwind — denk ik — had ik op het tijdstip dat ik normaal een camping begin te zoeken plots weinig mobiel bereik en kreeg ik de camping apps niet geladen. Daarom nam ik de eerste de beste die ik tegenkwam, en dat was spijtig genoeg een superdrukke volgepropte kustcamping. Soit, het zij zo. Morgen zoek ik ‘s ochtends al wat betere campingkandidaten opin plaats van pas ‘on the spot’ te beginnen zoeken.

Fietspad langs de Baltische zee

28 juli: Kennismaking met Arkadiusz

Net gearriveerd op de drukke camping in Ustronie Morskie, mijn tent stond nog maar half overeind, of Arkadiusz kwam naar me toe gewandeld met de gebruikelijke vragen: van waar, waarheen, waarom…. Hij sprak alleen Pools, het was behelpen met GoogleTranslate en de Poolse vertaling van de flyer op mijn webstek.

Hij was verwonderd over de reeds afgelegde afstand en vroeg of hij een rondje op mijn fiets mocht rijden.
Toen ik nadien zijn ‘kampement’ passeerde — hij was er met vrienden en het was een chaotische opstelling van tenten, auto’s, een camper en opgespannen afdekzeilen met stoelen, tafels, en bakken bier eronder — zag ik er een minuscuul oldtimer Fiatje tussen staan. Het bleek van Arkadiusz te zijn en hij was er geweldig fier op. Het was een Pools Fiatje: Polski Fiat 126p, geproduceerd van 1972 tot 2000, las ik op internet.
Het oude beestje was pico bello onderhouden. Ik ging er even inzitten. Het leek wel een autootje van op een kermismolen, zo klein. De motor zat achteraan in de koffer.
Arkadiusz had er een klein trailertje achter gehangen om zijn tent en kampeergerief te vervoeren.
 
Toen ik de volgende ochtend gepakt en gezakt afscheid ging nemen, kreeg ik een sticker van zijn oldtimer club en een Pools wimpeltje. Dat laatste prijkt nu naast mijn Belgisch vlaggetje op mijn fietsstuur. En ik gaf hem een Tibetsticker als herinnering.

Arkadiusz en zijn oldtimer Fiat 126p

29 juli: Ustronie Morskie - Darłowo (62,8 km)

Vanmorgen meer van hetzelfde: de kustweg met afwisselend stukken bos en drukke badstadjes. Het enige verschil: op de bosrijke gedeeltes was het ook nog een begankenis van jewelste. Heel de tijd voorzichtig slalommen tussen struinende families, zwalpende kindjes op fietsjes, jongeren met de blik strak op het mobieltje gericht…. Dit houdt je aandacht er wel bij, maar ik denk dat de beste periode om deze route te fietsen juni is: lange dagen en waarschijnlijk nog geen massatoerisme.

Tussen de badstadjes rijden busjes en treintjes die vakantiegangers naar een ander stadje brengen, met andere kraampjes maar wel met dezelfde Chinese strandbrol. Hopen goedkope plastic liggen hier uitgestald. Ik vraag me af hoeveel miljoenen złoty’s de Polen hieraan besteden voor hun kroost. De mensheid heeft nog een lange weg te gaan om minder milieu verwoestend te consumeren.

Op de dunne strook tussen het grote Jamno meer en de zee was het rustiger.

Na m’n lunchpauze moest ik afzwenken naar het binnenland om rond een tweede groot meer te fietsen. Meteen veranderde de atmosfeer van kustdrukte naar landelijke rust. In de dorpen zaten de woningen niet meer verborgen achter kraampjes en ander vertier. De meeste akkers waren gemaaid en lagen er goudgeel bij. Weinig fietsers op dit traject. Even een reset in het hoofd van constante alertheid naar kalmte en ontspanning. Dat deed goed.

Onderweg richting Iwięcino

In Dabki was het opnieuw voetgangerslalommen geblazen, maar daarna gelukkig een aantal rustige kilometers.

De laatste 2 kilometers voelde ik hoeveel geluk ik de voorbije dagen gehad heb met de wind. Met de wind pal op kop zakte mijn snelheid van 18 naar 12km/uur!
Aan dat tegenwind-slakkengangetje ben ik in 2023 Frankrijk van zuid naar noord doorgekwakkeld en de voorlaatste dag voor Antwerpen ziek geworden. Waarschijnlijk omdat ik iedere dag iets te diep uit mijn reserves geput had en onvoldoende gerecupereerd was tegen de dag nadien. Dat lesje heb ik toen wel geleerd.
Vanwege de sterke wind ben ik niet in zee gegaan. In die schuimkopgolven valt er niet te zwemmen, en het is net de schoolslagbeweging die zo’n deugd doet aan lijf en gewrichten. Er vlogen ook de hele dag helicopters langs de kunstlijn om onverantwoorde zwemmers in de gaten te houden, vermoed ik. De stranden zijn hier te uitgestrekt om overal reddingsposten te voorzien.

30 juli: Darłowo-Ustka (54 km)

Een beetje voorbij de camping passeerde ik de haven van Darłowo. Net toen ik de voetgangersbrug had overgestoken ging die dicht en vaarde er een piraten-tweemaster binnen.

Verder fietste ik heel de ochtend door een dennenbos naast de Baltische Zee. De geur van zee en dennen is onbeschrijfelijk fris en aangenaam.

Een eindje verder werd het een smalle landstrook tussen de zee en een groot meer. Meer toelichting vind je op de fotobijschriften.

Daarna zwenkte Eurovelo 10 terug af naar het binnenland, rond een meer met idyllische zwemplekjes, waar ik langer dan gepland bleef hangen.
Daardoor heb ik in Ustka een camping (Camping Morski 101 Ustka) eerder genomen dan gepland, na daar eerst enkele nutteloze rondjes te hebben gedraaid om gas voor mijn kookvuurtje te vinden. Die zijn in Polen blijkbaar alleen in doe-het-zelf zaken te krijgen, en die vind je enkel in grotere steden. Gelukkig kan ik nu wel weer verder tot in Litouwen.

Eurovelo 10 tussen de Baltische zee en het Kopán meer

31 juli: Ustka - Łeba (72 km)

Bij het plannen van dit traject kwalificeerde Komoot het als ‘zwaar’. De eerste keer deze reis. Er waren iets meer hoogtemeters omdat de route merendeels door het binnenland ging, maar in vergelijking met ‘middelmatige’ routes in Frankrijk en Spanje was dit een lachertje. Ik vermoed dat de zwaarte te wijten was aan de zwaardere ondergrond. Meer dan de helft verliep over bospaden, ruwe gravel of slechte betonsporen.
Deze trage routes verminderden mijn gemiddelde snelheid naar nauwelijks 13km/u. Ik heb dus wat uurtjes mogen trappen om de 72km af te haspelen.
Hoewel ik me ‘s ochtends niet helemaal uitgerust voelde, was ik onderweg en toen ik eindelijk de camping bereikte niet vermoeid. Pas toen ik een uurtje neerzat in mijn portiek en bezig was met filmpjes en verslagen, kreeg ik plots een serieuze tik van de hamer.
De route was weer mooi en zeker de grotere inspanning waard.

Tussen Smołdzino en Retowo

2 augustus: Łeba - Chłapowie (72 km)

Goede zachtlopende grindpaden afwisselend door bos – bos – bos en lange stukken duinbos, na kilometers onderbroken over een eindje asfalt door een badstadje en dan terug het (duin)bos in.

Prachtige route tenzij je de “shortcuts” van Komoot volgt. Plots zat ik op een zandweg vol boomstronken of op een smal slijkpad tussen hoge varens. Ik ben dan maar teruggedraaid en heb een andere route terug naar Eurovelo gezocht. Dus, een goede raad aan wie deze route fietst: volg Eurovelo, zelfs wanneer die wat omwegjes maakt.

Rond 15 uur kreeg ik een waarschuwing voor extreem, levensbedreigend weer. Er vielen wat schaarse druppels. Om een natte telefoon te vermijden stak ik hem alvast in zijn plastic zakje en bleef doorfietsen tot het plots begon te donderen. In Debki ben ik toch maar bij een terrasje gestopt voor een herbata (thee). Beter geen risico nemen, hoewel de lucht er niet bepaald dreigend uitzag.

Toen de zon er weer doorkwam vervolgde ik mijn route, maar 3 kilometer verder kreeg ik toch nog een wolkbreuk over me heen die de grindweg in een oogwenk in een ondiepe rivier omtoverde. Daardoor zag ik de putten niet meer, en dat leidde soms tot zware schokken. Arme fiets, het is een sterk beestje.

Gelukkig volgde er na een tweetal kilometer stortregengeploeter een goede asfaltbaan met niet te veel opspattend nat van passerende auto’s.

En ik bleef geluk hebben: in het laatste gedeelte van de rit lag er naast de zandweg voor auto’s steeds een geasfalteerd fietspad. De zandweg stond op vele plekken volledig blank, dat had zeker problemen gegeven met een bepakte fiets.

Camping Alexa is weer zo’n superdrukke lawaaierige kustcamping. Het wordt stilaan tijd om de rust van het binnenland terug op te zoeken.
Vanaf morgen blijf ik drie nachten in een hostel in Gdansk, en dan zien we weer verder.

Eurovelo 10 grindpad door de duinbossen

3 augustus: Chłapowie - Gdansk (70km)

Via Hel: 42km met de fiets en 28km tramferry naar Gdansk

De rit over het uiterst smalle schiereiland tot Hel was eentonig. Een druk fietspad, zeker de eerste 15 km, naast een autorijbaan en een spoorweg.

Op het eerste, drukke gedeelte van de route bevond zich een aantal campings waar er tussen de caravans/campers nauwelijks 1,5 meter ruimte was. Zo een opeenstapeling heb ik nog niet dikwijls gezien.
Op het fietspad was het oppassen geblazen want het lag regelmatig bezaaid met glasscherven, waarschijnlijk van zatlappen die hun flessen op het asfalt kapot gooiden.
Onderweg passeerde ik wel enkele stemmige haventjes.
In Hel was het erg druk, maar foto’s maken was lastig wegens de regen.
Die regen was ook de reden dat ik deze route genomen heb. Ik dacht dat het aangenamer zou zijn om de laatste twee uur in een warme en droge ferry te zitten dan de hele dag in regenbuien op de fiets.
Ik ging ervan uit dat de ferry ergens bij de kust in de haven van Gdansk zou aanmeren en dat ik dan nog 12-tal km te fietsen had naar Waterlane Island Hostel, maar dat was niet zo. Hij vaarde nog ongeveer een half uur de Martwa Visla rivier op en meerde aan pal in het oude stadsgedeelte. Van daar was het nog maar 1200 meter naar het hostel, maar fietsen lukte niet in dit uiterst drukke voetgangersgebied.

Onderweg naar Waterlane Island Hostel

Lees meer over Gdansk
Vervolg van Fietstocht 2025
alle foto's Polen (Deel 1)
Lama Tashi Norbu wenst me een voorspoedige reis met een puja (in 2022)
counter free
Deel deze post op social media
Doneer

Lees meer...

nl_NL_formal
en_GB fr_FR es_ES nl_NL_formal